Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny - Kiełczyn
Parafia Narodzenia NMP - Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej z Dzieciątkiem, dekanat Dzierżoniów

Dom maryjny, położony na Wzgórzach Kiełczyńskich, to przepiękna świątynia z kamienia łamanego, utrzymana w gotyckim stylu. Biel jej murów wyraźnie zaznacza się na ciemniejszym tle okolicznej zieleni. Z 1235 roku pochodzą pierwsze adnotacje o miejscowym kapłanie, którym był Jacobus Plebanus de Colcie. Łacińska nazwa „Colcim” wskazuje na słowiański rodowód osady i mogła nawiązywać do położenia wsi w gęstych lasach, otulających niegdyś okolice Dzierżoniowa. Istnieje również legenda, wedle której probostwo w Kiełczynie założył sam Bolko Świdnicki. Książę chciał je pierwotnie umieścić w niedalekiej Książnicy, jednak drewno na budowę kościoła po trzykroć zostało w tajemniczy sposób przeniesione na wzgórze w Kiełczynie. Świątynię wybudowano w latach 1230-1240 – obecna pochodzi z XV i XVI wieku.

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny to przede wszystkim ważny ośrodek kultu maryjnego, skupionego wokół cudownej figury Maryi z Dzieciątkiem. Ruch pątniczy kwitł tutaj również w latach 1570-1654, kiedy kościół znalazł się w rękach protestantów. W 1658 roku część świątyni strawił pożar – od uderzenia pioruna spaliła się wieża wraz z nawą środkową, stopił się dzwon, jednak figura ocalała. Mimo to kościół popadł w ruinę. Pieczę nad sanktuarium sprawowali m.in. benedyktyni, dominikanie i franciszkanie, którzy podejmowali próby odbudowy i restauracji świątyni. Nową wieżę wzniesiono w 1668 roku, a kościół odremontowano w 1675 roku. Nawa środkowa otrzymała wówczas płaski, drewniany strop. Momentem przełomowym w dziejach parafii był rok 1680, kiedy to opiekę nad wspólnotą przejął ksiądz diecezjalny – Ferdynand Krichsta, który piastował swój urząd przez pół wieku. Jego śladem podąża dziś ks. Stanisław Olszowy, który od lipca 2007 roku integruje wspólnotę w Kiełczynie.

Do kościoła prowadzą dwa wejścia – boczne od południa, okolone późnogotyckim portalem oraz nieczynne przez wiele lat wejście przez wieżę. W ołtarzu głównym odbiera należną jej cześć słynąca łaskami figura Maryi z Dzieciątkiem, zwana też Matką Bożą Łaskawą. Oryginał powstał około 1420 roku – obecna realizacja to bardzo udana kopia. Ponad nią znajduje się obraz Świętej Trójcy, a w zwieńczeniu ołtarza Trzy Osoby Boskie w przedstawieniu figuralnym. Tłem dla całości jest precyzyjnie rzeźbiona w drewnie zasłona. Wystrój ołtarza stanowią również figury Joachima i Anny – rodziców Bożej Oblubienicy. W nawie głównej, po lewej stronie umieszczono wczesnobarokową ambonę z tańczącym aniołem na pokrywie, a po prawej – barokowy ołtarz, który dzielą zgodnie św. Barbara i św. Katarzyna.

Lokalizacja

Wyznacz trasę